υπό έκδοση: "Επικαιροποιημένες Φορολογικές Σημειώσεις '18"

άρθρα & ανακοινώσεις

05-09-2017

Πώς υπολογίζεται ο κύριος φόρος στον ΕΝΦΙΑ /1

Πώς υπολογίζεται ο κύριος φόρος στον ΕΝΦΙΑ  /1

Κύριος φόρος προκύπτει για το σύνολο των εμπράγματων δικαιωμάτων. Αφορά όλους τους υπόχρεους, από το πρώτο κιόλας ακίνητο και χωρίς αφορολόγητο όριο.  Σε συμπληρωματικό φόρο υπόκειται ο υπόχρεος που η αξία των ακινήτων του υπερβαίνει –πλέον, από φέτος- τις 200.000 €.


/  Προσδιοριστικοί παράγοντες

Για τον υπολογισμό του κύριου φόρου, λαμβάνονται υπόψη οι παρακάτω, βασικοί προσδιοριστικοί παράγοντες:

1) Η γεωγραφική θέση του κτίσματος. Ανάλογα με την τιμή ζώνης της περιοχής, όπως αυτές έχουν προσδιοριστεί από το Υπ.Οικ., γίνεται κατάταξη του κτίσματος σε αντίστοιχη φορολογική ζώνη (Φ.Ζ.).

2) Η επιφάνεια[1] σε τετραγωνικά μέτρα.

3) Η χρήση των χώρων. Η βασική διάκριση βεβαίως είναι σε κύριους και βοηθητικούς χώρους. Εννοείται, ότι αυτός ο διαχωρισμός δεν είναι αυθαίρετος. Ο προσδιορισμός κάποιων χώρων ως βοηθητικών γίνεται βάσει των εγκυκλίων που ψηφίζονταν κατά καιρούς και καθόριζαν τον τύπο και το περιεχόμενο των δηλώσεων του εντύπου Ε9.

4) Η παλαιότητα του κτίσματος. Προκύπτει από τη διαφορά μεταξύ του έτους φορολογίας και του έτους έκδοσης της νεότερης οικοδομικής άδειας[2].

 

 

 

/  Υπολογισμός 1ος:

Ζητούμενο= /Βασικός Φόρος/ Προσδιορίζουμε τον Βασικό Φόρο (Β.Φ.), ανά φορολογική ζώνη (Φ.Ζ.), όπως προκύπτει από την αντιστοίχιση της τιμής ζώνης. Για τον προσδιορισμό αυτό χρησιμοποιούμε τον παρακάτω πίνακα που εμπεριέχεται στο Νόμο.

Τιμή Ζώνης (€/μ2)

Φ.Ζ.

Βασικός Φόρος (Β.Φ.) (€/μ2)

0 – 500

1

2,00

501 – 750

2

2,80

751 – 1.000

3

2,90

1.001 1.500

4

3,70

1.501 – 2.000

5

4,50

2.001 – 2.500

6

6,00

2.501 – 3.000

7

7,60

3.001 – 3.500

8

9,20

3.501 – 4.000

9

9,50

4.001 – 4.500

10

11,10

4.501 – 5.000

11

11,30

5.001 +

12

13,00

Η τιμή ζώνης, παρότι δεν αναγράφεται στο εκκαθαριστικό, παραμένει ως ένας δείκτης κλειδί για τον προσδιορισμό της αξίας ενός ακινήτου.

 

 

/  Υπολογισμός 2ος :

Συντελεστής Παλαιότητας Κτίσματος/  (Σ.Π.Κ.), όπως προκύπτει από τον παρακάτω πίνακα:

Παλαιότητα

Συντελεστής Παλαιότητας

 

Κτίσματος (Σ.Π.Κ.)

26 έτη και άνω

1,00

20 έως και 25 έτη

1,05

15 έως και 19 έτη

1,10

10 έως και 14 έτη

1,15

5 έως και 9 έτη

1,20

Μέχρι και 4 έτη

1,25

Για τα κτήρια[3] που ανεγέρθηκαν πριν το 1930 εφαρμόζεται συντελεστής παλαιότητας 0,8.

Για τα κτήρια με παλαιότητα άνω των εκατό (100) ετών εφαρμόζεται συντελεστής παλαιότητας 0,6.

 

 


[1] Προκειμένου για ειδικά κτήρια, όπως αυτά καταγράφονται σε επόμενο κεφάλαιο, η επιφάνεια απομειώνεται με την εφαρμογή Συντελεστή Απομείωσης Επιφανείας (Σ.Α.Ε.).

[2] Αν δεν υπάρχει οικοδομική άδεια, ως έτος έκδοσής της λαμβάνεται το έτος κατασκευής το οποίο προκύπτει από δημόσιο έγγραφο. Αν το έτος κατασκευής δεν προκύπτει από δημόσιο έγγραφο ή από τη δήλωση στοιχείων ακινήτων, ως έτος έκδοσης της άδειας λαμβάνεται το έτος κατά το οποίο δηλώθηκε το κτίσμα με την υποβολή προς τη Φορολογική Διοίκηση της δήλωσης στοιχείων ακινήτων.

 

[3] Αναγράφουμε τη λέξη κτήρια με «η» (και όχι με «ι» όπως καταγράφεται στο κείμενο του Νόμου), θεωρώντας πιο σωστή αυτήν την εκδοχή. Ετυμολογικά το κτήριο προέρχεται από τη λέξη «κατοικώ».